Lider Prawa i Sprawiedliwości rozpoczął kampanię prezydencką

Kaczyński wystartował

Zgodnie z przewidywaniami i zapowiedziami Lech Kaczyński będzie kandydował na urząd Prezydenta RP. W minioną sobotę na konwencji konstytucyjnej Prawa i Sprawiedliwości zainaugurował swoją kampanię wyborczą. Za kilka miesięcy przekonamy się czy najwcześniej (w dziejach III RP) rozpoczęta kampania wyborcza przyniesie sukces. Dziś wiadomo tylko, że obok haseł odnowy życia publicznego w Polsce PiS ustanawia nowe standardy demokratycznej rywalizacji. Zamiast niedomówień i polityki sondażowej Kaczyński rusza do boju z podniesioną przyłbicą.

Sobotnia konwencja 19 marca miała trzy silne akcenty. Najważniejszym jest rozpoczęcie kampanii prezydenckiej Lecha Kaczyńskiego, która rozstrzygnie się dopiero jesienią bieżącego roku. Drugim było przedstawienie pisowskiego projektu konstytucji (wzmacniającej urząd prezydenta, wprowadzającej dekomunizację oraz nowe urzędy ułatwiające walkę z korupcją i nepotyzmem we władzach itd.). Trzecim był film autorstwa Jacka Kurskiego “Kto miał rację w III Rzeczypospolitej”, oceniający - w tonie znanym pamiętającym “Nocną zmianę” - procesy polityczne i społeczne dokonujące się w ostatnich 15 latach w Polsce. Obok braci Kaczyńskich pozytywne oceny wystawiono w filmie byłemu premierowi Janowi Olszewskiemu z ROP i Antoniemu Macierewiczowi z RKN.

Tak wczesna inauguracja kampanii wyborczej jest w polskich realiach całkowitą nowością. Można jedynie domniemywać, jakie racje przemawiały za tym posunięciem. Być może jest to próba oswojenia opinii publicznej z reformatorskimi pomysłami polityków zgromadzonych wokół Lecha i Jarosława Kaczyńskich - oswojenia i zdobycia ugruntowanego a nie emocjonalnego poparcia społeczeństwa dla swoich pomysłów. Ma to otworzyć przed Lechem Kaczyńskim możliwość przeskoczenia nad charakterystycznym dla polskich kampanii wyborczych dołkiem poparcia, jaki zazwyczaj ma miejsce w 2-3 miesiącu lansowania kandydata lub formacji politycznej. Przy okazji prezydent Warszawy zajmuje miejsce bezapelacyjnego lidera prawicy w wyścigu do pałacu prezydenckiego, bo każdy następny będzie już mógł być nazywany “sprzymierzeńcem czerwonych”.

O “logice kampanii” zdecydować mogły również względy niezależne od kierownictwa PiS. W rozpętanej przez środowisko “Gazety Wyborczej” (z użyciem Lecha Wałęsy) kampanii wymierzonej przeciw Radio Maryja usiłuje się brutalnie narzucić opinii publicznej prosty czarno-biały podział na “niebezpieczne dla demokracji i fałszujące obraz rzeczywistości” Radio oraz “mającą rację siłę spokoju” reprezentowaną przez obrońców “okrągłego stołu” (promotorom tego podziału nie przeszkadza, że “siła spokoju” przemawia dziś plebejskim głosem Wałęsy i Frasyniuka lub pogardliwym tonem Belki i Cimoszewicza). Wedle tej logiki starano się podzielić całą scenę polityczną. PiS celujący w głosy tak prawicowych jak centrowych wyborców nie mógł sobie pozwolić na mechaniczne przypisanie go do jednego z obozów.

Tymczasem niczym miecz Damoklesa wisi nad Lechem Kaczyńskim proces o zniesławienie wytoczony przez Mieczysława Wachowskiego. W każdej chwili obóz antylustracyjny może w ten sposób pozbawić lidera PiS funkcji prezydenta Warszawy, co bez względu na osobę samego Wachowskiego czyniłoby Kaczyńskiego człowiekiem przegranym, zmuszonym do ustąpienia w przededniu kampanii prezydenckiej.

Teraz lider PiS w dowolnym, dogodnym dla siebie momencie może powiedzieć: w trosce o urząd ustępuję, by skoncentrować się na kampanii. A wyrok w sprawie Wachowskiego będzie jedynie potwierdzenie nieczystej gry politycznej, jaką przeciw PiS-owi prowadzą zwolennicy “partii okrągłego stołu”. Szybki start kampanii byłby w tym scenariuszu wymuszony przez dynamikę bieżących wydarzeń politycznych.

ARTUR ROJEK